Deze tekst over ADHD is één van de beste die ik ooit heb gelezen – dit moet iedereen lezen!

Graag deel ik dit artikel omdat ik mijzelf hier 1000% in herken!

Ik ben net zoals jij, maar toch heel anders..

Ik voel dezelfde gevoelens, ervaar dezelfde dingen. Maar gewoon net een beetje heviger. Als ik gelukkig ben, ben ik dolblij. Als ik boos ben, ben ik heel boos. Als ik verdrietig ben, ben ik er kapot van. Als iemand me pijn doet, voelt het alsof de hele wereld ten onder gaat. Alsof ik steeds opnieuw ervaar hoe erg het nu net was.

Soms neem ik alles persoonlijk. Bij alles wat er gebeurt lijk ik betrokken. En omdat mijn hersenen iets anders werken dan bij anderen, moet alles er bij mij op een andere manier uitkomen, meestal via mijn grote mond. Ik klink misschien boos. Je denkt misschien dat ik overdrijf. Maar omdat ik – bij wijze van spreken – geen uitlaatklep in mijn hersenen heb, zijn dingen die er met mij gebeuren meteen heel groot voor mij. Ik krijg geen kans om met mijn gedachten dingen voor te sorteren en de onzinnige gedachten eruit te filteren.

Ik ben geen slechte luisteraar, maar soms vind ik het moeilijk om me te concentreren. Een kraan die druppelt, een auto die voorbijrijdt; al dit soort dingen kunnen me afleiden. Ik zie je lippen bewegen, maar soms, het spijt me, kan ik me niet concentreren op wat je zegt, hoewel ik het echt probeer.

Ik wil jou niet negeren, maar er zijn gewoon zoveel andere dingen om naar te luisteren. En als we in een volledig stille ruimte zijn, luister ik niet naar de stilte maar naar de gedachten in mijn hoofd. Want daar, daar het nooit stil.

Soms word je moe van me omdat ik je iets heb gevraagd en bijna onmiddellijk daarna dezelfde vraag opnieuw stel.
Nee, ik ben niet dom of heel langzaam van begrip. Het antwoord dat je me gaf is gewoon verloren gegaan tussen al de andere gedachten in mijn hoofd. Dus dan moet ik het opnieuw vragen. En misschien nog een keer om het echt te onthouden.

Ik kan niet rustig op de bank liggen voor een avondje films kijken. Na een tijdje begint het te kriebelen in mijn lichaam, verlies ik mijn concentratie, en kijk ik naar alles behalve wat er gebeurt op het scherm. Dan vertelt mijn lichaam dat ik wat anders wil doen. Mijn geduld is alweer opgeraakt, hoe goed de film ook is. Geef mijn vermoeide hersenen dan een pauze van tien minuten, zodat we weer verder kunnen kijken. Mijn hoofd kan al die indrukken gewoon niet zo snel verwerken.

Word je boos door mijn eeuwige gefriemel aan mijn telefoon, kleding en alles wat ik in mijn handen kan krijgen? Het is gewoon mijn manier om me te concentreren.

Af en toe kan jouw gevoelens niet begrijpen. Maar ik begrijp zo veel meer dan dat ik onder woorden kan brengen.
Want als ik ergens sterke gevoelens over heb, worden mijn hersenen door deze emoties in beslag genomen en krijg ik geen woord over mijn lippen. Dan ben ik druk bezig om mijn lichaam te beheersen, zodat ik geen ongewenste acties tegen mezelf of tegen anderen ga uitvoeren.

Laat ik overal dingen slingeren? Chaos is mijn manier om orde te houden. Want het is een chaos in mijn hoofd, dus voel ik mij veilig in de chaos. Dan heb ik juist het gevoel dat ik alles onder controle heb.

Ben je verrast dat ik het ene moment boos word en het volgende moment heel blij ben? Probeer het niet te begrijpen. Mijn stemming wordt volledig beheerst door mijn gevoel, dat altijd de overhand krijgt. En die emoties kunnen snel veranderen. Mijn hersenen zijn constant in beweging.

Waarom heb ik vaak conflicten met anderen? Dat is gewoon omdat ik een hekel heb aan onrecht en weiger om weg te kijken, als andere mensen in de problemen komen.


Me ergens mee te bemoeien is mijn specialiteit. Ik doe het niet om vervelend zijn, maar omdat ik niet de lafheid heb die kenmerkend is voor andere mensen. Ik denk niet aan de gevolgen van mijn acties en begeef me vaak in gevaarlijke situaties met mensen waar ik medelijden mee heb.

Je denkt misschien dat ik een expert ben in het mezelf in verlegenheid te brengen. Je ziet het goed: ik kijk niet goed uit, spring in plassen water of lach hardop in gênante situaties. Ik doe wat er in mij opkomt. Zoals ik me op dat moment voel. Ik heb geen tijd om na te denken over wat andere mensen over mij zullen denken. Er er zijn zoveel dingen die me afleiden.

Ik kan instructies niet zo snel begrijpen. Soms moet je me tien keer iets uitleggen, tot ik het in één keer begrijp. Of als iemand anders het uitlegt en ik het ineens begrijp. Voor mij is het niet het belangrijkst wat je precies zegt, maar hoe je het zegt.

Word je er moe van dat ik altijd de sleutels verlies als we ergens heen gaan? En ze dan thuis gewoon in mijn jaszak vind?
Het is gewoon even wennen. Mijn brein is zo druk met de omgeving dat het geen tijd heeft om zich te herinneren waar dingen uiteindelijk liggen.

Wij, mensen met ADHD/ADD leven intensief. We willen meer weten. Wij haten meer. We rouwen meer. Maar we hebben ook meer lief. Want als we van iemand houden, doen we het niet alleen met ons hart, maar met ons hele lichaam.

Maar als je voelt dat je er even niet meer tegen kan? Neem dan een pauze. Neem een pauze van ons, we kunnen we heel stressvol zijn. Er is altijd wel iets met ons aan de hand. We zijn constant in beweging. Maar we zijn niet alleen intens en hyperactief. We zijn ook intelligent en creatief. We hebben gewoon een andere manier om over dingen na te denken, omdat onze hersenen niet filteren. We moeten overleven met onze eigen manier van zijn en onze eigen manier van handelen.

Je moet ons een kans geven.

Geef ons een kans om precies te zijn wie we zijn, laat ons profiteren van alle positieve dingen die onze structuur met zich meebrengt, en geef ons de kans om te laten zien hoeveel we om je geven. Je zult ons uiteindelijk begrijpen. En wees er trots op dat je deel uitmaakt van onze reis en ontdek de wereld via ons perspectief.

 

 

Het originele bericht is geschreven door Nadia Salwin en we zijn blij haar goed geschreven tekst hier met je te delen. Bekijk haar geweldige blog hier!

 


Reactie schrijven

Commentaren: 22
  • #1

    Gerda van den Hul (zaterdag, 23 september 2017 13:40)

    Wat geweldig geschreven..
    Ik voel het helemaal zo..
    Zoooo herkenbaar..
    Ik ben 60 en het is nog maar een jaar bekend dat ik ADD heb.
    Ik wil het aan iedereen laten lezen..
    Heb zo weinig begrip gehad in mijn leven..
    Tegen zoveel muren opgelopen..
    Zo blij dat jij het op hebt kunnen schrijven..

  • #2

    Remke (dinsdag, 14 augustus 2018 06:00)

    Ja dat is precies zoals t exact is ja, maar waar ik dus zelf niet kom tot t zo te uiten..., Dankje, t lucht gewoon n beetje op ofzo...precies, alsof dat artikel over mij gaat, echt bizar

  • #3

    Guido (dinsdag, 28 augustus 2018 15:06)

    Kaboom, ......pats!

    Right on.....Exact omschreven zoals het is!

    Heel erg bedankt Nadia!

    A DaVinci:)

  • #4

    Henk (donderdag, 13 september 2018 15:30)

    Ik kreeg het stukje van mijn dochter (ADD) toegestuurd.
    Ik zelf heb ADHD.
    Ik heb veel over ADHD gelezen. Nog nooit heeft iemand het zo helder omschreven. Het geeft me het gevoel te worden begrepen en er gaat een troost vanuit.
    Erg mooi.
    Henk 65 jaar.

  • #5

    Dennis (vrijdag, 05 oktober 2018 13:57)

    Geweldig stuk tekst!

    Mijn verhaal hierin is dat een fantastische vriendin heb en we hebben al ruim 1,5 jaar een relatie. Ze heeft ADD, is behoorlijk chaotisch, heel veel prikkels en geen tijdbesef. Ikzelf ben hoog sensitief (dus o,a, heel gevoelig op gedrag en houding van personen), ook heel gestructureerd en ook mijn hoofd kan ook een flinke rollercoaster zijn.
    Ik hou echt zielsveel van haar en ik weet dat het wederzijds is. Toch hebben we een stormachtig 1,5 jaar achter de rug en er is heel veel gebeurt, met als gevolg een aantal 'pauzes'. Ik doe alles voor d'r om haar te helpen en haar rust te geven. Ineens kan de sfeer omdraaien en ben ik even haar uitlaatklep (voor haar) oftewel spons (voor mij). Ik heb geregeld het idee gehad dat ik niets goed kan doen, nutteloos ben en niet de ware ben voor haar en dat doet gigantisch zeer (en speelt alleen in mijn hoofd). Ik doe daardoor steeds beter mijn best, totdat mijn batterij helemaal leeg is.

    Dit stuk is meer dan geweldig, ik herken hierin zoveel en helpt mij om te leren om hiermee om te gaan en er te zijn voor mijn vriendin waar dat nodig is ipv alles te doen wat juist averechts werkt. Dit is niet makkelijk en niet in een week geleerd, want ik zit heel anders in elkaar. Het moment dat mijn vriendin haar emotie omdraait door iets wat ik met mijn denkwijze nooit zie aankomen, is hetzelfde als ineens die paal waar je tegenaan botst en bedenkt "waar kwam die nou vandaan". Dan is de wens die ik heb hoe ik hiermee om kan gaan, zonder het allemaal te begrijpen en zonder onzeker te worden over ons!!

    Bedankt voor het delen!

  • #6

    Blanche (vrijdag, 14 december 2018 13:20)

    Iedereen ziet onze fouten , als je iets op internet ziet staat er altijd wat we nie niet kunnen ,
    Eindelijk eens een tekst die onze haves beschrijft, deze tekst heeft me zoveel geholpen,
    Zelf kan ik het niet uitleggen hoe het voor me is, maar dan toon ik gewoon deze tekst
    Bedankt aan degene wie ze heeft gemaakt !!!

  • #7

    Merel (vrijdag, 11 januari 2019 19:10)

    Ik weet niet of ik ADHD heb maar ik herken me wel hier in heel mooi geschreven en goed uitgelegt het is voor mij duidelijk

  • #8

    Sanne (maandag, 11 maart 2019 22:19)

    Ik probeer het aan zoveel mogelijk mensen te lezen, geweldig stukje. Heb het denk ik al 4 keer gelezen. Prachtig

  • #9

    Carla somers (maandag, 01 april 2019 14:31)

    Het is een prachtige tekst die me mijn dochter beter doet begrijpen Dank je wel daarvoor . Het is heel herkenbaar en ook zo lief en krachtig geschreven . Ik hoop dat ook leerkrachten dit lezen en dat er zo een beter begrip komt

  • #10

    Maria (woensdag, 10 juli 2019 11:11)

    Mijn zoon is 10, het zou zou uit zijn handen kunnen zijn gekomen dit verhaal. Prachtig. Kreeg er tranen van in mijn ogen.

  • #11

    Harry Jager (maandag, 26 augustus 2019 11:57)

    Helemaal ik heel goed en helemaal zoals ik ben.

  • #12

    Bibi (maandag, 26 augustus 2019 17:21)

    Ik heb ook al een tijdje adhd, dat is geen stoornis, n gave.. we zijn zo lief. En KEDENG WHAPPA hoe dit verwoord is zeg.. Kan niet beter... Ik heb de linkt doorgestuurd, ik hoop ze de moeite nemen het te lezen. Thx.. dis idd een soort van opluchting. Bam zo zit het, wij zijn de goeistuhh. Liefs van een stuiterballetje :D

  • #13

    Annalies (zaterdag, 02 november 2019 12:14)

    Wauw in 1 woord prachtig verwoorden .... dit is me ... de ADHD ADD en het super gevoelige mens �

  • #14

    Wim (woensdag, 06 november 2019 22:19)

    Is er een handleiding voor de
    Partner?

  • #15

    Heidi (woensdag, 20 november 2019 19:46)

    Prachtig verwoord, als ik mijn dochter (6) soms even niet meer trek dan lees ik dit stukje en dat geeft me een warm gevoel en besef hoeveel ik van haar hou. En hoe moeilijk het voor haar wel moet zijn

  • #16

    Kathleen (dinsdag, 17 december 2019 19:08)

    Ik heb gehuild, zo herkenbaar was het

  • #17

    Guy (dinsdag, 07 januari 2020 22:30)

    Mooi geschreven! Zelf pas een jaar de diagnose maar ik loop al een leven lang tegen deze problemen op. Voor mij is het de drukte in m’n hoofd waardoor ik eigenlijk op elke willekeurige vraag wel het antwoord weet (immers ik heb er al eens over nagedacht) alleen ik ben daardoor vaak afwezig. Hierdoor wordt t leven een beetje “stroperig”. Overal en altijd te laat komen. Ook zo’n puntje. In de relationele sfeer is het lastig zeker als je omgeving je niet snapt en je daar voor afstraft... Ook het ontwikkelen van cooping strategien is een thema.... Bv: Weinig concentratie? Langer werken! Helaas zijn dat ook zaken waardoor je dus volledig uitgeput kunt raken. ADHD heeft ook z’n voordelen mits je weet dat je het hebt.

  • #18

    Thomas (maandag, 17 februari 2020 22:06)

    Ik heb de diagnose nog niet, maar ik ga met vlag en wimpel slagen voor de ADHD-test. Dit alles is zo waar, hoewel ik aan de buitenkant erg rustig ben voor een ADHD'er. Dat moet ook de reden zijn geweest dat het bij mij nooit eerder is herkend in combinatie met het verbergen van veel symptomen, omdat ik me ervoor schaamde en/of ik wist niet dat ze bij ADHD hoorden. Ik ben 24 en had het heel graag 20 jaar geleden al willen weten. Het besef is eigenlijk pas in de laatste week doorgedrongen dat ik ADHD heb en ik moest er zoveel van huilen. Vandaag ook weer. Ik begrijp ineens zo goed waarom anderen zo op mij reageerden en ik op die anderen. Als ik het 20 jaar geleden geweten had, had ik heel veel dingen anders gedaan. Deze tekst bewaar ik, hij doet me goed :)

  • #19

    Andre gerritsen (woensdag, 19 februari 2020 19:45)

    Helemaal top

  • #20

    Ronny van Campfort (dinsdag, 25 februari 2020 13:18)

    Ikzelf weet ongeveer 15 jaar dat ik ADD heb. Ik neem er medicatie voor en die help mij wel , maar lost niet alles op.
    Na de zoveelste relatiebreuk ben ik weer de persoon die moeilijk is om mee samen te leven, en Dat klopt voor een deel omdat ik ofwel woorden verkeerd begrijp en dan nog de verkeerde woorden zei tegen mijn partner toen.
    Mijn vorige partner was heel hevig in alles wat ze zei en deed, het was heel moeilijk om aan te passen aan haar , maar op sommige punten ging het dan weer schitterend. .
    Ik heb haar van begin gezegd dat ik ADD had en niet de gemakkelijkste persoon ben om een conversatie mee aan te gaan.
    Nu ik u tekst gelezen heb kan ik de dingen meer plaatsen voor mezelf en ga in de toekomst proberen om anders te reageren als ik er op die moment erg op heb. Als men daarna tegen mij verteld hoe ik reageer denk ik soms wel, ik had het anders kunnen doen. Ik vergeet ook veel als er te veel informatie ineens binnenkomt en dat is ook niet bevorderlijk in een relatie.
    Spijtig genoeg begrijpt mijn partner niet hoe chaotisch ik soms in elkaar steek, alhoewel ik haar deze tekst heb laten lezen vind ze nog altijd dat ik mijn ADD gebruik om haar niet te begrijpen.
    Soms is het niet simpel om met ADD of ADHD te moeten leven en ik geloof dat mijn zoontje van 11 in het zelfde schuitje zit als ik.
    Ik heb zeer veel gehad aan deze tekst en begrijp mezelf een stukje beter nu.
    HET IS FIJN DAT IEMAND ZOALS JIJ KAN OMSCHRIJVEN WAT WIJ VOELEN!

  • #21

    Sousou (zondag, 29 maart 2020 01:26)

    Amaiii seg tranen !!
    Dit is het gewoon !!echt ik weet niet wat ik moet zeggen zalige tekst gewoon !!

  • #22

    Marianne ten Brink (vrijdag, 29 mei 2020 13:43)

    Ik ben er stil van. Je beschrijft hier mijn allerliefste, intelligente, creatieve en energie vretende dochter, die ik zo bewonder omdat ze soms juist die dingen doet die anderen nalaten en waar ik soms horend dol van word. Ik heb haar gedrag nooit gekoppeld aan ADD/ADHD, tot ze me vroeg om aan te schuiven bij een onderzoek dat ze had aangevraagd voor zichzelf. Wat heb ik haar vaak tekort gedaan, met de kennis van nu. Ze is ADHD gediagnosticeerd.....